Where you can talk, where you can be sad

who are you when nobody is watching

Where you can talk, where you can be sad

فکر میکنم در آخر اهمیتی ندارد، بورد پینترستت چه شکلی باشد، چه پوستر هایی به دیوار اتاقت چسبانده باشی، چه اکسسور هایی را به خودم آویزان کنم...چه قطعه‌هایی را میتونی بنوازی نه که آنچنان هم باشند یا سلیقه موسیقیت به چی خلاصه می‌شود و در آن جعبه و دفترت چی می‌نویسی... واقعا عقیده فلسفیت چیست؟

فکر کنم در آخر هیچ یک از اینها مهم نیست :)

Moony
چهارشنبه سی و یکم اردیبهشت ۱۴۰۴
13:3
درحال بارگذاری..