Where you can talk, where you can be sad

پالپ، سوئید، ده اسمیتز, بویی، بیتلز، کیور، کیور، بلر، اوسیس, تی رکس.

من و راک انگلیسی.

این چرخه آنقدر ادامه میابد که در نهایت هیچ چیز نشنوم. تا جایی که خود هم به بخشی از آن آهنگ تبدیل شوم، به قطعه‌ای از آن آلبوم. به لیدی استار داشت، به پنی لین، به همان مردی که دنیا را فروخت، به ویکتور که اولین نفر از گنگ بود که مرد، به به یک فرد عادی، به یک آشغال، استثنا به دختری که گریه نمی‌کنه و به یک رویای نوجوانانه، به سَلی. به همان قاتل برای عشق او.

من اندک اندک در تاری اتاقم و در نگاه خیره سقفم غرق میشم. محو میشم و شاید در آن راستا حس کنم خودم هستم. حس کنم فراترم.