Where you can talk, where you can be sad

دیواری ساختم از جنس انکار. انکار همه چیز و همه کس. انکار زندگی و فراتر از آن. حتی انکار واقعیت... و این چنین شد که به پوچی حقیقی دست یافتم.

زیبا دردناک بود. زیبا بود که هیچ چیزی دیگر مایه جوشش احساسات در من نمی‌شد.

پیکری از سنگ که به شکل انسان تراش داده شده بود.

وای که چقدر می‌خواستم راجب همه چیز بالا بیارم